Deze test van de Engelse opticien Turville was de eerste binoculaire test. De beeldscheiding wordt gerealiseerd door een septum, dat op de spiegel geplakt is. Het gaat bij deze test om een methode die zonder voorafgaande meting van de totale heteroforie (maddoxwaarde), direct een prisma te bepalen dat de proefpersoon als minimum nodig heeft, om een comfortabel fusiebeeld te verkrijgen en waarbij dus de fusie zijn maximale prestaties verricht. Bovendien kan gelijktijdig worden gecontroleerd of de refracties van het rechter en linker oog en met elkaar in evenwicht zijn, met name of elk oog wel goed op oneindig is ingesteld of evenveel hiervan afwijkt door accommodatie.